Skaði hefnir

Ég flaug yfir fjöllin sem örn, Vindurinn undir vængjum mínum, Guðin sátu við eldinn og borðuðu, Ég settist niður og beið. Loki var veikastur þeirra, Ég tók hann hann gaf mér Iðunni, Eplið hennar æska guðanna, Í höndum mínum máttinn þeirra. Guðin gránaðu, guðin hnignaðu, Æsir urðu gamlir án eplanna, Þeir sendu Loka aftur til mín, Svikara í fiðrilsham. Örn flaug hár [yfir öllum heimum] Þjazi sá allt [frá hæðunum] Örn flaug hár [aldrei að falla] Þar til eldurinnn [sleit vængi mína] Örn flaug hár [yfir öllum heimum] Þjazi sá allt [frá hæðunum] Örn flaug hár [aldrei að falla] Þar til eldurinn [sleit vængi mína] Ég sá þá hlaupa með Iðunni, Ég sá Ásgarð opna hliðin, Ég flaug hraðar nær og nær, Þeir bíðu með eld ég sá of seint. Vængirnir brunnu [í einu] Ég féll úr loftinu [í einu] Þjazi dó við hlið Ásgarðs, Drepinn en ekki sigraður. Örn flaug hár [yfir öllum heimum] Þjazi sá allt [frá hæðunum] Örn flaug hár [aldrei að falla] Þar til eldurinn [sleit vængi mína] Örn flaug hár [yfir öllum heimum] Þjazi sá allt [frá hæðunum] Örn flaug hár [aldrei að falla] Þar til eldurinn [sleit vængi mína] En dóttir mín [Skaði stendur] Hún tekur vopnin [og gengur] Hún krefst réttar [fyrir mig] Guðin munu gjalda [hvort sem þeir vilja] En dóttir mín [Skaði stendur] Hún tekur vopnin [og gengur] Hún krefst réttar [fyrir mig] Guðin munu gjalda [hvort sem þeir vilja] Ég er dauður [en Skaði lifir] Ég er dauður [en minningin lifir] Örn fell [en kynið stendur] Þjazi dó en guðin græddu aldrei. Ég er dauður [en Skaði lifir] Ég er dauður [en minningin lifir] Örn fell [en kynið stendur] Þjazi dó en guðin græddu aldrei. Skaði kemur [í nafn mitt] Skaði kemur [í nafn mitt] Skaði kemur [í nafn mitt] Skaði kemur [í nafn mitt]