Liedtext
Þegar Haraldr féll féll öldin með honum en hún féll standandi Tvö hundruð ára stormur braust úr norðri Lindisfarne til Miklagarðs heimurinn lærði óttann Og ek var síðasta aldan af því mikla hafi allt sem víkingar voru brann í mínum æðum Skáld og hermaður kaupmaður og konungr allt sem við vorum bar ek einn að lokum Síðasti víkingr síðasta seglið við sjónarrönd Síðasti víkingr en aldrei á hnjánum Það sem við vorum gleymist aldrei Norðrið mótaði heiminn og heimurinn man Síðasti víkingr síðasta seglið við sjónarrönd Síðasti víkingr en aldrei á hnjánum Það sem við vorum gleymist aldrei Norðrið mótaði heiminn og heimurinn man Ek sá keisaradæmi austurs ek sá steppur Garðaríkis ek sá Noreg sameinast undir minni hendi Þrjú hundruð skip að lokum sigldu vestur með mér Ekki til að rána heldur til að enda sem konungr Skáld og hermaður kaupmaður og konungr allt sem við vorum bar ek einn að lokum Síðasti víkingr síðasta seglið við sjónarrönd Síðasti víkingr en aldrei á hnjánum Það sem við vorum gleymist aldrei Norðrið mótaði heiminn og heimurinn man Síðasti víkingr síðasta seglið við sjónarrönd Síðasti víkingr en aldrei á hnjánum Það sem við vorum gleymist aldrei Norðrið mótaði heiminn og heimurinn man Eftir mig engir víkingar framar aðeins sögur aðeins söngvar En segið mér hvað er meira ódauðlegt en saga vel sögð Síðasti víkingr öldin er búin sagan er eilíf
Als Haraldr fiel fiel das Zeitalter mit ihm doch es fiel im Stehen Zweihundert Jahre Stürme brachen aus dem Norden Lindisfarne bis Konstantinopel die Welt lernte die Furcht Und ich war die letzte Woge jenes großen Meeres alles, was Wikinger waren brannte in meinen Adern Skalde und Krieger Kaufmann und König alles, was wir waren trug ich zuletzt allein Der letzte Wikinger das letzte Segel am Horizont Der letzte Wikinger doch niemals auf den Knien Was wir waren wird nie vergessen sein Der Norden formte die Welt und die Welt erinnert sich Der letzte Wikinger das letzte Segel am Horizont Der letzte Wikinger doch niemals auf den Knien Was wir waren wird nie vergessen sein Der Norden formte die Welt und die Welt erinnert sich Ich sah die Reiche des Ostens ich sah die Steppen von Garðaríki ich sah Norwegen geeint unter meiner Hand Dreihundert Schiffe zuletzt segelten westwärts mit mir nicht um zu plündern sondern um als König zu enden Skalde und Krieger Kaufmann und König alles, was wir waren trug ich zuletzt allein Der letzte Wikinger das letzte Segel am Horizont Der letzte Wikinger doch niemals auf den Knien Was wir waren wird nie vergessen sein Der Norden formte die Welt und die Welt erinnert sich Der letzte Wikinger das letzte Segel am Horizont Der letzte Wikinger doch niemals auf den Knien Was wir waren wird nie vergessen sein Der Norden formte die Welt und die Welt erinnert sich Nach mir keine Wikinger mehr nur Geschichten nur Lieder Doch sag mir was ist unsterblicher als eine gut erzählte Geschichte Der letzte Wikinger das Zeitalter ist vorbei die Geschichte ist ewig