Dauðinn í svefni

Ég svaf í tómarúmi, Einn, stór, fyrstur, Engin ótti, engin vopn, Aðeins þögn og ís. Þeir komu þegar ég hvíldi, Þrír synir Bors í myrkri, Ekkert orð, ekkert vara, Aðeins blóð og stál. Fyrsta högg ég vaknaði, Seinna högg ég féll, Þriðja högg heimurinn opnaðist, Úr líkama mínum. Ór holdi mínu jörðin, Ór beinum mínum fjöllin, Ór blóði mínu hafið, Svikinn en heimurinn lifir. Ór holdi mínu jörðin, Ór beinum mínum fjöllin, Ór blóði mínu hafið, Svikinn en heimurinn lifir. Blóð mitt flæddi um alla heima, Jötnar drukknu í því, Bergelmir einn komst undan, Hann man hvað þeir gerðu. Guðin tóku hauskúpu mína, Gerðu himin af henni, Þeir kalla heiminn sinn, En heimurinn er ég. Ór holdi mínu jörðin, Ór beinum mínum fjöllin, Ór blóði mínu hafið, Svikinn en heimurinn lifir. Ór holdi mínu jörðin, Ór beinum mínum fjöllin, Ór blóði mínu hafið, Svikinn en heimurinn lifir. Þeir ganga á holdi mínu [í hverju skrefi] Þeir drekka blóð mitt [í hverju falli] Þeir sofa undir hausi mínum [í hverri nótt] Morðingjar á líkama mínum [að eilífu] Þeir ganga á holdi mínu [í hverju skrefi] Þeir drekka blóð mitt [í hverju falli] Þeir sofa undir hausi mínum [í hverri nótt] Morðingjar á líkama mínum [að eilífu] Ég em dauður [en ég em alls staðar] Ég em dauður [en ég em alls staðar] Ég em dauður [en ég em alls staðar] Ég em dauður [en ég em alls staðar]