Skip to content
MÚSPELLSHEIMR cover

MÚSPELLSHEIMR · Titel 4

Sinmara

Altisländisch

Hören

Liedtext

Níu lásar, níu verðir Djúpt í myrkri, ég sit hljóð Sverðið sefur, ég vaki yfir Enginn kemur, enginn fer Ég er múrinn, ég er nóttin Sinmara vakir, sverðið sefur Níu lásar halda leyndum Enginn tekur, enginn stelur Ég er vörður, ég er eldur Sinmara vakir, sverðið sefur Níu lásar halda leyndum Enginn tekur, enginn stelur Ég er vörður, ég er eldur Surtur sefur, ég vaki ein Lævateinn í kistu minni Örlögin bíða, dagurinn kemur Þá mun ég ljúka upp Hver á sverðið? (Sinmara) Hver geymir eldinn? (Sinmara) Hver opnar hliðið? (Sinmara) Sinmara vakir, sverðið sefur Níu lásar halda leyndum Enginn tekur, enginn stelur Ég er vörður, ég er eldur Sinmara vakir, sverðið sefur Níu lásar halda leyndum Enginn tekur, enginn stelur Ég er vörður, ég er eldur Þegar Ragnarök rís Ég mun opna, ég mun gefa Þá mun Surtur taka sverðið Þá mun heimurinn brenna allur Þangað til, ég vaki hljóð Þangað til, ég er ein Sinmara vakir, sverðið sefur Níu lásar halda leyndum Enginn tekur, enginn stelur Ég er vörður, ég er eldur Sinmara vakir, sverðið sefur Níu lásar halda leyndum Enginn tekur, enginn stelur Ég er vörður, ég er eldur Níu lásar... Ég vaki...

Neun Schlösser, neun Wächter Tief im Dunkeln sitze ich schweigend Das Schwert schläft, ich wache darüber Niemand kommt, niemand geht Ich bin die Mauer, ich bin die Nacht Sinmara wacht, das Schwert schläft Neun Schlösser hüten das Geheimnis Niemand nimmt es, niemand stiehlt es Ich bin die Wächterin, ich bin das Feuer Sinmara wacht, das Schwert schläft Neun Schlösser hüten das Geheimnis Niemand nimmt es, niemand stiehlt es Ich bin die Wächterin, ich bin das Feuer Surtr schläft, ich wache allein Lævateinn in meiner Truhe Das Schicksal wartet, der Tag wird kommen Dann werde ich es öffnen Wem gehört das Schwert? (Sinmara) Wer bewahrt das Feuer? (Sinmara) Wer öffnet das Tor? (Sinmara) Sinmara wacht, das Schwert schläft Neun Schlösser hüten das Geheimnis Niemand nimmt es, niemand stiehlt es Ich bin die Wächterin, ich bin das Feuer Sinmara wacht, das Schwert schläft Neun Schlösser hüten das Geheimnis Niemand nimmt es, niemand stiehlt es Ich bin die Wächterin, ich bin das Feuer Wenn Ragnarök hereinbricht Werde ich öffnen, werde ich geben Dann wird Surtr das Schwert nehmen Dann wird die ganze Welt brennen Bis dahin wache ich schweigend Bis dahin bin ich allein Sinmara wacht, das Schwert schläft Neun Schlösser hüten das Geheimnis Niemand nimmt es, niemand stiehlt es Ich bin die Wächterin, ich bin das Feuer Sinmara wacht, das Schwert schläft Neun Schlösser hüten das Geheimnis Niemand nimmt es, niemand stiehlt es Ich bin die Wächterin, ich bin das Feuer Neun Schlösser... Ich wache...

Die Geschichte zum Lied

Im eddischen Gedicht Fjölsvinnsmál wird Sinmara als jene genannt, die Surtrs Waffe, Lævateinn, in einer mit neun Schlössern versiegelten Truhe verwahrt, bis sie gebraucht wird. Dieses Lied gibt dieser langen Wache eine Stimme: eine Wächterin, gebunden an Schweigen und Feuer, die auf den einen Moment wartet — Ragnarök —, in dem sie endlich öffnet, was sie verborgen gehalten hat.